Grote

Anus met aambeien gratis vrouwen porno

Zaterdag 24st, April 2018 12:39:26 Pm
[BANCHOR] jizzmen
Stuur een gratis bericht
naar crystaldakini
Online
crystaldakini
  • 36 jaar Vrouw, Stier
  • Eskharen, Netherlands
  • Turks(Bekwaamheid), Urdu(Vloeiend)
  • Beheerder, Barman, Tandarts
  • ID: 4469136929
  • Vrienden: waqas-siga, global-alex
Profiel
Geslacht / Vrouw
Kinderen / 4
Hoogte / 162 cm
Status / Getrouwd
Onderwijs / Eerste
Roken / Ja
Drinken / Nee
Communicatie
Naam / Patricia
Bekeken: / 2855
Telefoon: / +312364-333-18

Beschrijving:

In de endeldarm net boven de aars bevinden zich een drietal zwellichaampjes: dit zijn sponsachtige kussentjes, opgebouwd uit bloedvaatjes, bedekt met slijmvlies van de endeldarm. Dit slijmvlies is niet pijngevoelig. Deze inwendige zwellichaampjes spelen een rol bij het afsluiten van de aars. Tijdens de ontlasting zakken deze inwendige zwellichaampjes uit in de aars. Nadien keren ze terug naar hun oorspronkelijke positie.

Aan de buitenzijde van de aars komen kleine bloedvaatjes voor, bedekt door het het slijmvlies van de aars, dat wel pijngevoelig is. Wanneer er abnormaal veel druk wordt uitgeoefend op deze zwellichaampjes gaan ze opzwellen en kunnen ze na verloop van tijd uitzakken in of buiten de aars.

Inwendige aambeien bevinden zich in de aars, uitwendige aambeien komen voor aan de buitenzijde van de aars. Een combinatie van beide vormen is mogelijk. Wanneer aambeien ontzwellen blijft er uitgerokken huid over: dit zijn marisken of skin-tags. Deze gradatie van inwendige aambeien berust op de mate waarbij de inwendige aambeien al dan niet uitzakken of prolaberen.

Deze gradatie is belangrijk voor de keuze van de behandeling. Aambeien ontstaan door drukverhoging op de zwellichaampjes in de aars, waardoor ze gaan uitzetten en uitzakken en niet meer naar hun oorspronkelijke plaats in de aars terugkeren. De meest voorkomende oorzaak van aambeien is constipatie tgv een gebrek aan voedingsvezels, waardoor de stoelgang hard en droog wordt en we langdurig en hard moeten persen bij de ontlasting.

Langdurig op het toilet zitten leidt tot uitzakking en uitrekking van de zwellichaampjes. Zwangerschap gaat gepaard met een verhoogde druk in de buikholte en met hormonale veranderingen hoog progesterongehalte , waardoor de druk op de zwellichaampjes oploopt en de bloedvaatjes sterk kunnen opzetten. Daarenboven hebben zwangere vrouwen dikwijls last van constipatie. Tijdens de bevalling neemt de druk op de bloedvaten nog toe en kunnen de aambeien naar buiten geperst worden.

Na de bevalling verdwijnen de aambeien meestal spontaan en blijven er soms marisken over uitgerokken anale huid. Overgewicht gaat gepaard met drukverhoging op de aars, waardoor de zwellichamen gaan uitzetten en uitzakken.

Langdurig zitten verhoogt de druk op de aars en gaat dikwijls gepaard met constipatie. Naarmate we ouder worden zijn de weefsels minder stevig en gaan de zwellichaampjes gemakkelijker uitzakken.

Aambeien komen in bepaalde families meer voor dan andere. Bloedverlies op het einde van de ontlasting is de meest voorkomende klacht bij aambeien.

Het gaat om kleine hoeveelheden helderrood bloed op het toiletpapier bij het afvegen of in het toilet. Het bloedverlies is pijnloos en doet zich op het einde van de ontlasting voor. Uitzonderlijk is het bloedverlies overvloedig en los van de ontlasting, waarbij bloeddruppels in het toilet vallen en gans het toilet rood kleuren.

Uitzakkende of prolaberende aambeien kunnen een vochtig gevoel geven thv de aars. Jeuk en irritatie van de anale huid  zijn het gevolg van het vocht —en slijmverlies van de uitgezakte of prolaberende aambeien. De uitgezakte aambeien zijn  voelbaar thv de aars als knobbels , die spontaan of manueel kunnen teruggeduwd worden.

Inwendige aambeien geven zelden aanleiding tot pijnklachten, eerder een drukkend gevoel. Plots opgetreden pijn thv de aars in combinatie met een zwelling aan de buitenzijde van aars wijst op een getromboseerde uitwendige aambei. Eén dag na het verschijnen van de zwelling vermindert de pijn,  de zwelling blijft meestal een tijdje bestaan. De zwelling kan spontaan openbarsten waarbij donkerrood bloed vrijkomt.

De pijn kan danig hevig zijn dat normaal zitten onmogelijk wordt. Anamnese specifieke vragen over de actuele klachten : wanneer treedt het bloedverlies op, kleur van het bloed, pijn bij stoelgang, moeilijke ontlasting, bloedbijmenging in de ontlasting, slijmverlies, …. Klinisch onderzoek: inspectie van de buitenzijde van de aars en de huid, rectaal onderzoek met de vinger rectaal toucher.

Anuscopie: inspectie van de binnenzijde van de aars mbv een onderzoeksbuisje anuscoo p. Rectoscopie: inspectie van de binnenzijde van de endeldarm mbv een rigide onderzoeksbuis rectoscoop. Het klinisch onderzoek van de aars en endeldarm gebeurt in zijlig, waarbij de patiënt op de linker of rechter zijde ligt met de knieën hoog opgetrokken en met de billen over de rand van de onderzoekstafel. De klachten bij aambeien kunnen ook door andere aandoeningen worden veroorzaakt.

Bloed —en slijmverlies kan voorkomen bij een poliep, een kwaadaardig gezwel of een ontsteking in endeldarm of dikke darm. Daarom wordt soms een colonoscopie gevraagd om een hoger gelegen oorzaak van het bloedverlies uit te sluiten.

Anale jeuk en irritatie kunnen ook veroorzaakt worden door huidaandoeningen van de aars, fistels, anale wratten of kwaadaardige gezwellen van de anale huid. De eerste stap in de behandeling van symptomatische aambeien bestaat uit conservatieve maatregelen :. Jeuk en irritatie tgv van aambeien wordt behandeld met lokaal aanbrengen van crèmes of zalven op basis van hydrocortisone.

Deze zalven worden twee maal per dag en mogen niet langer dan één week aangebracht worden. Langdurig gebruik van zalven op basis van hydrocorisone leidt tot huidafwijkingen.

Lauwe zitbaden of douchen na stoelgang kan nuttig zijn bij anale jeuk en irritatie. Voor bloedende inwendige aambeien wordt een venotroop medicament voorgeschreven hydroxyethylrutoside of Daflon° dat de wand van de bloedvaatjes in de aambeien steviger maakt. Dit medicament wordt doorgaans goed verdragen. Het gebruik van Daflon° gedurende de zwangerschap is toegelaten. Wanneer de medicamenteuze behandeling ontoereikend is kunnen volgende behandeling worden toegepast voor aambeien graad I en II:.

Uitzakkende of prolaberende aambeien graad II en III kunnen behandeld worden dmv rubberband ligaturen of Barronligaturen.

Hierbij wordt een elastiekje mbv een aanzuigsonde en een anuscoop aan de basis van de inwendige aambei aangebracht, zodat de bloedtoevoer naar de bloedvaatjes wordt afgesnoerd. Dit leidt tot  klontervorming of trombose van de aambei met littekenvorming achteraf. Deze toepassing kan herhaald worden indien nodig. Tijdelijk moeilijk plassen urineretentie   kan een mogelijke bijwerking zijn. Bij het loslaten van de elastiek kan een bloeding optreden.

Patiënten die bloedverdunners nemen of een gestoorde immuniteit hebben chemotherapie, Aids, … komen niet in aanmerking voor deze behandeling! Pijnlijke aambeien wijst meestal op klontervorming of trombose in de bloedvaatjes van de aambeien.

Aanbrengen van zalven op basis van hydrocortisone  en warme zitbaden kan de pijnklachten verlichten. Een zeer pijnlijke knobbel aan de buitenzijde van de aars is een geklonterde of getromboseerde uitwendige aambei. De beste behandeling is het uitsnijden van de knobbel onder lokale anesthesie met een volledige verwijdering van de klonter.

Dit kan op de raadpleging gebeuren. Wanneer een groot deel van de aars is opgezwollen met harde en pijnlijke knobbels spreekt men van een hemorroïdale crisis. Deze complicatie vergt een kordate aanpak met bedrust, lauwe zitbadjes, Daflon° in hoge dosis, ontstekingswerende medicatie ibuprofen , lokale applicatie van compressen gedrenkt in Rivanol 0.

Soms is een hospitalisatie noodzakelijk gedurende een 5 tal dagen. Wanneer de conservatieve behandeling geen verbetering van de klachten geeft wordt een chirurgische behandeling voorgesteld.

Aambeien graad IV, uitwendige aambeien en marisken kunnen enkel chirurgisch worden behandeld. Er zijn verschillende operatietechnieken beschikbaar die in welbepaalde indicaties worden toegepast:. Aambeien Aambeien hemorroïden, speen Wat zijn aambeien? Anamnese specifieke vragen over de actuele klachten : wanneer treedt het bloedverlies op, kleur van het bloed, pijn bij stoelgang, moeilijke ontlasting, bloedbijmenging in de ontlasting, slijmverlies, … Klinisch onderzoek: inspectie van de buitenzijde van de aars en de huid, rectaal onderzoek met de vinger rectaal toucher.

Contact Nl Privacy
Copyright © 2019-2020 vakcollegetilburg.nl